گالری نقاشی مهتاب

[ پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1392 ] [ 13:22 ] [ علیرضا همتی فرد ]
[ ]

مـــن و تـــو

 

مــن و تــو پــا بـه پـا در حـال پـرواز                     و لـب بـر لـب بـه شـوق گـفـتـن راز

مـن و تـو دل بـه دسـت و دست بر دل                    یـقـیـن دارم مـحـبـت کـرد اعـجــاز

مـن و تـو گـل بـه گـل از هـم شکفتیم                  کـه بـا هـر دیـدنـی رازی نـهـفـتــیــم

در آن رؤیــای خــلـوتــگــاه مـأنــوس                 کـه مـی دانـد چـه هـا دیـدیم و گفتیـم

لبـت مـی گـفـت و مـن سرگرم چشمت                 نـگـاهـت مـعـتـرف بـرشـرم چـشتمـت

نـدیـدی تـا چـگـونـه مـثـل یـک اشک                 نــشـســتـم بـرحـریـر نـرم چـشـمـت

مـن و تـو تـا نـفـس مـی گشت سنگین                مــحـبـت ایـن طـلسـم دیـن و آیــیــن

کـه تـا مـی ریـخـت از دسـت نــوازش                 مــن وتـو مـی شـدیـم از درد تـسـکـیـن

مــن و تـو گـوهـری  نــایـاب بـودیـم                رفـــاقـــت را نـــمــادی نــاب بــودیــم

نــتــرســیــدیــم از تـاریـکـی عـمـر                مـن و تـو  چـشمـه ی  مـهتـاب  بــودیـم

مـن و تـو خـوابـمـان تـعـبـیر عمر است             کـه دور از یـکـدگـر تـقـدیـر عــمـر اسـت

جـدایـی واژه ای تـلـخ اســت و پـردرد              عـجـب دردی گـریـبـانـگـیـر عـمـر اســت

مـن وتـو مـا نـشـد بـی هـم نـشـستیم             و بـی هـم عـا قـبـت در خـود شـکســتـیـم

شـکـسـتـن یــک طـرف چـشم امیدی            کـه بـرهـم داشـتیـم افــســوس بـسـتـیـم 

[ سه شنبه دوم دی 1393 ] [ 19:10 ] [ علیرضا همتی فرد ]
[ ]

دست نوشته های علیرضا همتی فرد

سـلام ای باصـفای مـن ، سـلام ای همنوای من                 چه شد یاد از دلم کردی ،عجب ! ای آشـنای من

بـیـا بـنـشیـن سـخـن ها دارم از بود و نبـود تـو               شـکستم چون نشستم سالها ، این هم وفـای مـن

خوش آن شبها ترّنم های بـاران بود و دسـتـانـت               گـره در گردن و دسـتم ، دلت هم پـابه پـای مـن

نسیم آخر صفایـی داشـت از دریـای چـشـمانـت               قـسـم بـررنـگ ایـن دریـا نمی بـینـی جـفای من

شب جشنَت که چشمت خواست از من هدیه ای ساده        دعا کردم بـه خوشبـختی رسی ایـن پاگشای من

تو که تخت سلیمان دیدی و قالی نشیـن گـشـتی             دلـت هـم تـنـگ شـد روزی بـرای بـوریای من !

بـبـیـن با رفـتنت تـنـهایـی ام را در شب مهتاب !             مـیـان آسـمـانـی از سـکـوت ای هم صدای من

چه شد آن قلب پر عشقت ! کمی انصـاف کـن آخـر            که بگذاری خودت را لحظه ای اینجا به جای من

و بـعـد از رفـتـنـت من مانـدم و یـادت ولی آخر              نگاهت گشت تحریمم ، و این قسمت سزای من  

شب و روزت از این پس خوش ، غزل هایم برای تو        وگـنـج دفـتر شـعـری پـر از نـامـت بـرای مـن     

   

گـرچـه سـرتـاپـای مـن آش دهن ســـوزی نبـود                یـــا بـه روی قـامـتـم دیـبـای زر دوزی نبـــود


ایـن قـدَر دانـم زمـن پـشـت سـر خـلق خدا             حـرف، یـا آهـی بـرای خـانـمـان سوزی نبود



گفتـی که حریمِ مان  کمی فاصله باشد ، باشــد                  مابـین قرارمان کمی حوصله باشد ، باشد

فهمـیــدم از این خط و نشان کشیدنت می خواهی              هرچیز بگویی همه از من بله باشد ، باشد

گـل لالـه ، شـقـایـق ، دشـت لالــی                      در ایـن گـلـهـا گـلـم جــای تـو خـالــی

نـشـسـتـم بـی تـو و  بـاخـاطـراتـت                     نـدارد حـس و  حــالـی  ایــن  حــوالــی


فـرصـتی را بـده تـا بـاز شوم همدمتان                   تـاکـه بـا بـوسه ی پرشور شَوَم مرهـمتـان

درکنـارم بـِنِـشین  تا به مشا مـم بـرسد                     بـویـی از غـنـچه ی لبهای گل مـریـمتـان

 

گرچه از جور خزان باغ دلم پژمرده است                 یا که از زردی  غم خاطر من افـسرده است

نازم از غنچه ی پایـیز کـه یـک بار دگر                  عطر مریم به مشام خاطراتم خورده اسـت


                 ( فصل شکفتن گل مریم پاییز است )



برگ های  تقویم  سرشارند از

سالروز تولد ...

سالگرد فتح ...

روزجهانی ...

اما تقویم خسته ی من

سرشار است از

سالگرد سقوط اشک

از ارتفاعات شب

بر بالش تنهایی

سالگرد شبیخون عشق

بر ازدحام غرور جوانی

سالگرد انفجار بغض

در گلوگاه  چشم

سالگرد ...

این اضطراب های کهنه

دغدغه ی تقویم من است


فضای دهانم

پر از سکوت نگاهی است که موقع رفتن

در قاب خاطرم گذاشتی

و دلم خیره به رّد پای نگاه تو

آرام دست تکان می دهد

بدرورد ... بدرود ... بدرود...


برچسب‌ها: دست نوشته, عاشقانه, مطلب عاشقانه, متن عاشقانه, دلنوشته, همتی, شعر, سعرعاشقانه
[ شنبه بیست و هفتم اسفند 1390 ] [ 12:40 ] [ علیرضا همتی فرد ]
[ ]